L’ Salvan de Col sura Curt

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search
ladino

Jan Batista Alton L Indice:Stóries e chiánties ladines.djvu L’ Salvan de Col sura Curt Intestazione 19 marzo 2016 50% Da definire

EPUB silk icon.svg EPUB  Mobi icon.svg MOBI  Pdf by mimooh.svg PDF  Farm-Fresh file extension rtf.png RTF  Text-txt.svg TXT


[p. 112 modifica]

pagina:112

I Maròi è iló scèc incantá,
Da keš miraco spaventá;
Mò tra ki nʼ èl ůn n dër scikè,
Kĕ nĕ perdóva mai só chiè:
Kël á oservé, kël á dé a mënt,
Kĕ la bisca lʼ ůltim momënt
La gherlanda a scasé dal chiè
Denant kĕ gi tʼ fůc a sichiè.

Tel cënder ál n pèz dṓ kiri,
La gherlanda ciáfel saori,
Sĕ la mët tʼ gófa da scikè
Ed á fat iló n bon marchiè;
Da la òta incá vèl gnůt ricon
Dʼ ór e dʼ argënt, nó dĕ saoron;
La bèla gherlanda á fat këš,
Kʼ ā la fórza dĕ fa ricʼ prëš.

Sůn këla mont mai plů nʼ án spiè
Val bisca, e chiamó manco piè;
Mò tĕ Marò ʼn vèghen datrai
‒ Contan inscí gonót aldi ái ‒
Dĕ blanchies con gherlanda al chiè;
Dĕ këles nʼ odès mindechiè,
Mò šʼ ëles aiĕ chi dʼ ariki
La fórza, nĕ sai da ves di.




L Salvan dĕ Col sůra Cůrt.


Popolá fóva i lůš ladins
Zacan da salvans soënz dër fins;
Plů tért è gnůt’ nůš antenat’,
I Roman’, ric’ dĕ bī fat’ e at’,
Sciampá tĕ nósta bèla val
Da cérta gënt, k’ i oro̅́ dër mal;

[p. 113 modifica]

Les ganes còi půri salvans
Mociā dai Roman’ e sůs mans.

Sů per ki crëp dlonc sen sciampa̅́i,
Tĕ ki bósc’ inchĕ s’ intana̅́i,
Tĕ val bůš sen stévi ascognůs,
Da inrè da val iágher odůs;
Plů tért inch al bas s’ infida̅́i,
Giva tĕ val chiaşa datrai,
Š’ ël éva frëit per sĕ scialdé,
Š’ ël éva chialt per sgolosé.

Mò les ganes odo̅́n da inrè,
L perchi nĕ pói şëgn conšidrè;
Mò kël ves mësi impó şëgn di,
Kĕ gana n’ á degůn tradi
Do̅́ impermetĕ la fedeltè;
Patrones dĕ gran calitè
Èl gnůt e soënz dĕ gran onòr,
Mai per degůn’ dĕ dešonòr.

Conté ves òi şëgn den salvan,
Kĕ fo̅́ gonót na òta j’ al Plan;
Del méš tlamé Cól sůra Cůrt
Avel fat půc a půc n bèl ůrt;
Bon i oro̅́ ki dĕ chiaşa důt’;
Còl patron gi̅l per chiamp mói e sůt’;
La patrona t’ chiaşa daidāl,
Dĕ sů mitons dër bèl chiarāl.

A coginè chiarāl gian pró,
Daidava dlonc, kiló ed iló;
Šĕ la patrona spó digeo̅́:
„Coginè masa půc ái indo̅́”,
Respogno̅́ l salvan: „Dër asá.”
Šĕ la patrona spó tel fa

[p. 114 modifica]

Coginā troep e sĕ baodiā,
“Dër asá” indo̅́ l salvan minā.

Vign’ òta ava l salvan rejon;
Důt’ contentava só magon
Con kël k’ e̅́ do̅́ l salvan asá;
Nó cëis, plů kĕ mèč avanzá,
Nó masa snèl revá dai fant’,
Kĕ roa̅́ ad arlérc dal laů́r důt stanc’,
N’ odóva mai dĕ Cól l gran lůc,
Šĕ l salvan daidava pró fůc.

A la fancèla oro̅́l dër bon,
L salvan, nó a tórt mó con rejon,
Perchi k’ ëla l tratava bëgn,
Vign’ òta k’ ël ā val božëgn;
Bī tóc’ i dēla dĕ pongins,
K’ ëla aresti̅, lapró sožins;
Dĕ keš cëi fo̅́ l salvan golůs,
Mò nó k’ ël fòs per kël stofůs.

L salvan fova reconescënt,
Paiáva datrai con ric paiamënt
Ki kĕ fageóva ad ël del bëgn
Sī zënza, sī tĕ val božëgn.
La fancèla oro̅́l inchĕ paiè
Nó per fëgn o stran od avaiè,
Mò per serviš e i bon’ pongins,
Scincá ad ël gonót con sožins.

Dĕ fi t’ i dál n gran limiscèl;
L fi vé troep, perchi bon e bèl
E l limiscèl è zënza fin;
Këš vé segů n bèl gran pongin.
Kël limiscèl la féž sté bëgn,
Důt ála chièz k’ ó l gran božëgn;