Vai al contenuto

Pagina:Algarotti, Francesco - Saggi, 1963 - BEIC 1729548.djvu/472

Da Wikisource.
466 orazio

volta da Ottavio messi in motteggio. E che Orazio pur seguisse nella filosofia le medesime insegne, ne fanno abbastanza fede i suoi medesimi scritti. Benché si trovino parecchi altri luoghi che lo farieno per avventura credere Accademico[1] o d'altra setta[2] la più parte sono quelli che ce lo mostrano pretto Epicureo[3]. Ma quello che fa molto più forza si è la conformità dei precetti di Epicuro colle massime di Orazio. L'uno predicò co' precetti, l'altro mostrò coll’esempio che de’ pubblici affari non dee inframettersi il sapiente[4]. Così l'uno come l'altro tengono ch'egli

  1. Adiecere bonne paulo plus artis Athenae:
    Scilicet ut possein curvo dignoscere rectum.
    Atque inter sylvas Academi quaerere verum.

    (Epist. II, Lib. II, [43-45])

    An tacitum sylvas inter reptare salubres
    Curantem quicquid dignum sapiente bonoque est?».

    (Epist. IV, Lib. I, [4-5]).

  2. Quid verum atque decens, euro et rogo, et omnis in hoc sum.
    Condo et compono, quae mox depromere possim.
    Ac ne forte roges, quo me duce, quo lare tuter:
    Nullius addictus iurare in verba Magistri,
    Quo me cumque rapit tempestas, deferor hospes.
    Nunc agilis fio et mersor civilibus undis
    Virtutis verae custos rigidusque satelles:
    Nunc in Aristippi furtim praecepta relabor,
    Et mihi res, non me rebus submittere conor.

    (Epist. I, Lib. I, [11-19]).

    Virtus est medium vitiorum et utrinque reductum.

    (Epist. XVII, Lib. I, [9]).

  3. .....credat Iudaeus Apella,
    Non ego; namque Deos didici securum agere aevum:
    Nec, si quid miri faciat Natura, Deos id
    Tristes ex alto coeli demittere tecto.

    (Sat. V, Lib. I, [100-103]).

    Me pinguem et nitidum bene curata cute vises,
    Quum ridere voles, Epicuri de grege porcum.

    (Epist. IV, Lib. I, [15-16]).

  4. (Tὸν σοφόν)... οὐδὲ πολιτεύσεται: Diog. Laert., in Ep. [Lib. X, 26].