| Questa pagina è stata trascritta e formattata, ma deve essere riletta. |
| — 56 — |
2. — Imperfetto a) dell’indicativo.
| siciliano | veneto | emiliano | sardo | ||
| ero (era) | era | géra | era | adopera il pass. rem. | |
| eri | eri | géri | er | ||
| era | era | géra | era | ||
| eravamo | èramu | gérimo | éren | ||
| eravate | èravu, èrivu | géri | éri, érov | ||
| erano | èranu, èrunu | géra | éren | ||
tosc. noi èramo, voi èrate; abr. ére o éve, hire, éve, savámo, savate, éve; nap. nuie éramu; pugl. èramu; lomb. séra, séret, éra, sérem, sérev, éren; piem. nui jeru; gen. nöi êmo.
Col participio forma il trapassato prossimo: ero stato, ecc. (pe’ dial., 128, 4°).
b) del congiuntivo.
| siciliano | veneto | emiliano | sardo | |
| fossi | fussi | fosse (fusse) | fus | essera |
| fossi | fussi | fossi | fus | esseras |
| fosse | fussi | fosse | fus | essérada |
| fóssimo | fússimu | fóssimo | fusen | essemus |
| foste | fússivu | fossi | fusi o fusov | essérisi |
| fóssero | fússiru | fosse | fusen | essérena |
lucch. noi fóssemo, voi fóssete, essi fósseno; il pugl. ha solo: idhi fòssera (pel resto suppl. l’ind.); nap. fóssemo, fusseve, fosseno; lomb. mi füs o füdèss; piem. mi fussa, nui fusso; gen. nöi fûscimö; friul. fos, fossin.
Col participio forma il trapassato: fossi stato, ecc.