Pagina:Viaggio in Dalmazia.djvu/122

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search

Vech daixa Pintorovich Bexe.
     I vrâtise Asan Aghiniza,
Ter se vjescia bratu oko vrâta.
25Da! moj brate, velike framote!
Gdi-me saglie od petero dize!
Bexe muçì: ne govori nista.
Vech-se mâscia u xepe svione,
I vadi-gnoj Kgnigu oproschienja,
30Da uzimglie podpunno viençanje,b
Da gre s’ gnime majci u zatraghe.
Kad Kaduna Kgnigu prouçila,
Dva-je sîna u gelo gliubila,
A due chiere u rumena liza:
35A s’ malahnim u besicje sinkom
Odjelitic nikako ne mogla.
Vech’je brataz za ruke uzeo,
I jedva-je sinkom raztavio:
Ter-je mechie K’ sebi na Kogniza,
40S’gnome grede u dvoru bjelomu.
     U rodu-je malo vrjeme stâla,
Malo vrjeme, ne nedjegliu dana,
Dobra Kado, i od roda dobra,
Dobru Kadu prose sa svî strana;
45Da majvechie Imoski Kadia.d
Kaduna-se bratu svomu moli:
Aj, tako te ne xelila, bratzo!e
Ne moi mene davat za nikoga,
Da ne puza jadno serze moje
50Gledajuchi sirotize svoje.
Ali Bexe ne hajasce nista,
Vech-gnu daje Imoskomu Kadii.
Josc Kaduna bratu-se mogliasce,
Da gnoj pisce listak bjele Knighe,
55Da-je saglie Imoskomu Kadii.