Vai al contenuto

Pagina:Sonetti romaneschi IV.djvu/412

Da Wikisource.
402 Sonetti del 1836

L’INCONTRO DE MI’ MOJJE.

     Ner tornà a ccasa Margherita mia
(Che cchi ssa ddove diavolo era stata
Pe’ vvenì ttutta rossa e scapijjata
Da quele parte a or de vemmaria)

     Io l’incontrai viscino a Ppescaria,
Che pijjanno de furia una svortata,
Se[1] trovò immezzo propio a un’immassciata[2]
De vacche, e nnun fu a ttempo a scappà vvia.

     Ar védese[3] accusì ffra cquele corna,
Strillò: “Mmarito mio!!„ — “Siggnora cresta,„[4]
Io rispose, “a cquest’ora s’aritorna?„

     Bbasta, ha rraggione[5] che nun c’era er toro,
E cche le vacche ar color de la vesta,
Se la créseno fórze[6] una de lòro.

8 febbraio 1836.

  1. Si.
  2. Ambasciata, cioè “branco.„
  3. Al vedersi.
  4. Bizzarra, umorino, ecc.
  5. Ebbe fortuna.
  6. Se la credettero forse.