Pagina:Decurtins - Rätoromanische chrestomathie, VIII.djvu/161

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search




Ella bütscha eir las fossas
10 Nua nos chers staun as fermand,
Ell' als disch: „eau vegn d' sü sura,
D' inua Dieu gnarò 's clamand.

Ella metta gio si' era
Sün ils munts, nels gods e pros;
15 Ella disch a la natüra:
„Uoss' ais l' ura da tieu pos — “

E quell' era ch' ella stenda
Ais ün candid vestimaint,
Et in quel s' intessen rösas
20 D' admirabel splenduraint! …

[p. 48] Schi! … l' inviern ho eir bellezzas,
Tschert eir el ho sieus dallets —
Tuots ils gros della natüra
In lur esser sun perfets.

25 Crouda, crouda pür, naivetta,
Gnand da tschel a flöch, a flöch,
Onduland sco las chürallas,
Tuot cuvrind a töch, a töch;

Ta cuverta be cuverna
30 La stagiun chi zieva vain,
E chi 'ns disch con vusch eterna
„Resüstaunza tuot contain!“

[p. 49]

Sün la mort da mia mamma.

(1828.)


Tü est davent! o chera degna mamma,
Sovenz am vaivast dit: „eau bod saregia lò
Inua nos Bap etern tiers sè am clama,
Inua bgers da mieus chers, da löng, El ho clamò.

5 Dieu he chattò in Sa Sencha scrittüra,
Mieu cour l' ho pigliò sü con grand dallet! …
E cler l' hè vis eir in sa grand natüra,
Quaist ot bain he giodieu, ch' ais bain il pü perfet! …