Pagina:Folengo - Maccheronee, vol 2, 1911 - BEIC 1820192.djvu/299

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search


dubita, codesella, nucum tibi trenta garillos

     servo, quos feci, ni credas respice nigras
     ecce manus, haec dona tuae sint apta fadighae.
     Si tamen his forsan tracto te more putini
     quem nux contentat, seu pomum, sive ceresa,
     est medaia mihi de fino facta piumbo
     in qua sculpta (viden?) stat sancta Maria Loreti.
                               [Sic dicens accipiebat eam extra bursam.]
     Hanc, Pedrale, tuo poteris taccare capello,
     sub qua comparet vel flos vel penna caponis.
 PE. Sum contentus, ego pulchram narrabo cotalam.
     Tempus erat quando nos maior freddus agiazzat,
     duraque sub vento schiappatur terra Boraso,
     celsa covertatur nivibus montagna bianchis,
     invidriantur agri, candelae ad culmina pendent,
                               [Candelae glaciei.]
     paupertas nullo se stringit tecta gabano,
     nec scaldare potest per buccam rancida furnum.
                               [Proverbium.]
     Supra palmuzzos manuum dum saepe sbadacchiat
     has magis infreddat, quia fert in corpore giazzam.
     Tunc ego (sic nobis est semper usanza vilanis)
     pergere decreram solus solettus ad urbem,
     patronoque meo porcellum ducere grassum.
     Protinus excalcis pedibus (nam dura per arva
     vel per gasones potuissem frangere scarpas)
     ire comenzavi porcum stimulando goiolo,
     ipsius ad gambae calcagnum corda tacatur,
     quae sua sit varias per stradas aequa guidatrix.
     Non rectos unquam senteros ille tenebat,
     nunc partem dextram brancabat, nuncve sinistram...
     sed mea me clamat Gelmina.
 GEL.                          Pedrale, quid? o lá.
 PE. Sentisti? venio, quid poscat vado videre,
     iamque retornabo tibi nunc recitare facendam.
                               [Venio, dicit alte, respondendo Gelminae;
                                reliqua dicit contra Tonellum.]
 TO. Vade cito, pergam fra tantum vertere capras
     quas Benvegnuti video disperdere vignas.
                               [Sic dicens recedit et suo arieti
                                convicia dicit.]