| Questa pagina è stata trascritta, formattata e riletta. |
| 76 |
- «Coeruleis moestae vittis atraque cupresso[1].
Uso disceso sino a’ tempi tardi di Roma, come appare da molte iscrizioni funebri.
v. 98-99 . . . . uscian quindi i responsi
De’ domestici Lari.
«Manes animae dicuntur melioris meriti quae in corpore nostro Genii dicuntur; corpori renuntiantes, Lemures; cum domos incursionibus infestarent, Larvae; contra si faventes essent, LARES familiares[2]».
Verso 117 e seg. . . . . preziosi
Vasi accogliean le lagrime votive
I Vasi lacrimatori, le lampade sepolcrali, e i riti funebri degli antichi.
v. 125-126 Amaranti educavano e viole
Su la funebre zolla.
- «Nunc non e manibus illis,
- «Nunc non e tumulo fortunataque favilla
- «Nascentur violae[3]?
v. 126-127. . . . . . . e chi sedea
A libar latte
Era rito de’ supplicanti e de' dolenti di sedere presso l’are e i sepolcri.
- «Illius ad tumulum fugiam supplexque sedebo
- «Et mea cum muto fata querar cinere[4].
v. 128-129. . . una fragranza intorno
Sentia qual d’aura de’ beati Elisi
«Memoria Josiae in compositione unguentorum facta opus pigmentarii»[5].