Pagina:Vita di Dante, Petrarca e Boccaccio.djvu/46

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search


(53) consuesse : quod pace tua dixerim quantum ad (54) hoc exilium spectat verum esse non pu- lo : nam et generosum civem et summum poetam et de patria optime meritum perpetuo exilio miti- tatum neque apuddomesticas neque etiam apud exteras nationes nullo unquam tempore legisse me- mini quinimmo domestice extereque nationes poe- tas suos non modo patria non expellebant sed ma- gno etiam in honore eos ipsos habebant : quinim- mo tanto in honore apud omnes sacrum ac vene- randam poete nomen habebatur ut peregrinos ex- temosque poetas et viventes sepe numero civitate donarent et mortuos quoque civitatis insignibus condecorarent nam ut inquit cicero in ea quam prò archia poeta oratione habuit homerum colo- phonii civem esse dicunt suum chii (55) suum ju- dicant salamini repetunt smirili suum esse con/ir- mant itaque etiam delubrum ejus in urbe dedica- runt : permulti alii preterea pugnant inter se at- que contendunt quod etiam greca cujusdam vele- ris poete carmina aperte declarant : nam has se- ptem preclaras grecie civitates samon scilicet sniir- nas chion colcphona Pylon (56) Argon et athe- Has de homeri orìgine diutius inter se contendisi se testantur : in quo quidem hi grecie populi piatone suo pace tanti philosopìù dixerim longe mèlius judicarunt : hic enim in politia quam jin xit poetas et vivos et domesticos censet urbe pel« lendos: illi vero et alienos et mortuos civitate *do- nandos multo rectius putaverunU Sed hec greci