Pagina:Vita di Dante, Petrarca e Boccaccio.djvu/48

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search


* forsan dicet qulsplam : quid romani ’majores tui posteaquam omni doctrinarum genere value- runt nonne archiam anthiochensem (5y) prò quo extat (58) pulcra ciceronis oratio ob id solum quod summus poeta erat civitate donarunt per multosque alios egregios poetas exteros atque alienigenos ut arbitror sua civitate decorarunt? Quod si prestantes grecie civitates fere omnes homerum quamvis alienum quìa tamen poeta erat etiam post moiiem tantopere repetiverunt ut de eo habendo certatim inter se contende- reni : etiam romani majores tui alienigenos poe- tas civitate donarunt quonam modo tu fioren- ti a parens hunc tuum poetam tam egregium tam- que prestantem qui et vetusta origine et sinsu- lari quadam erga te cantate tuus erat ita re- pudiare potuìsti (59) ut eum perpetuo ex ìlio multares? Sed hec satis presertim nunc cum nullam utilitatem possunt afferre quominus sem- per ob hoc tam infame poete tui exilium dede- corata esse videaris: ea exilii tempestate forsan (60) perutilia fuissent ut ipse insons magno cum (61) fiorentini norrùnis dedecore in exilium non ageretur. cete rum quum quidem facta in- fecta fieri non possunt sai te m quod nunc in te eu civts equidem tuus ut facias etiam atque etiam rogo. Sacra poete tui ossa tandem ali- quando ab exìlio revoca ubi ipsum multos an- nos posteti viventem (62) ab exilio nunquam