Pagina:Vita di Dante, Petrarca e Boccaccio.djvu/60

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search


norificentissime loqui solitus esset. In hac autem florentie urbis obsidione herricui complures dies commoràtus crebra cum florentinis pretta commit- tebat sed cum ab ipsis frequentibus preliis laces- sitis totìes (80) egregie admodum repugnaretur peracto demiim nihilo memorata digno romam rursus repetere statuii. Verum in hac sua itine- rationé (8i) ad bvnconventum quoddam senensium oppidum divertens ibi e vita decessit. Quo circa exules qui herrìcum viventem sequebantur de suo in patriam reditu post mortem ejus desperantes (82) destituta prorsus omni revertendi spe novas sibi sedes varie phUosophorum ingeniis perscruta- bantur, dantes itaque apenninis (85) montibus su- peratisjlaininiamcontefidit ea forte tempestate gui- do nove IIus ravenne ceterarum urbium ejus prò- vi nei e vetustissime presidebat. Vir in omni do- ctrinarum genere prè ceteris principibus eruditus. hic prò sua quadam erga doctos homines benigni- tate eruditissimos viros summe colere et observa- re solebat. Ubi èrgo novótlus hunc prestantem poètam cujus maxima fama, non italiam solum sed universum etiam pene terrarum orbent fam peragraveràt JTaminiam ’ accessisse deeeptC* stqtuit hominem ravennani ut s’ecum fantiliariter viveret quovis modo benevole accersere qùamobrem ipsum dé hoc Siti vehementi desiderio slit per epistolas seu per legatoi cèrtiorem fecit’Ydgdhs etiam atque edam ut secum quahdoquidem Ut patria habitare ìiori dabatut* vitam degere neqàaquam denegaret: