Pagina:Vita di Dante, Petrarca e Boccaccio.djvu/78

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search


cu nicula commorandi gratta sé’Sponte conferiti. Ad hec omràd exlrema insuper aCcedebat quod exactis eoruih temporum ciirriculis e carceribus po- stea liberatus in cathedrali (112) fiorentine urbis basilica ceu in magnis civitatìs ( 113) solenmita- tibus de normullis perdi lis hominibus fieri consue- vìi immortali Dea solemniter efferretur. ceterum ubi ipse de bis omnibus ab amicis cerlior factus est nunquam adduci potuit ut tcoita ac tam trito- lerandà (114) abiectionis onera ferre pateretur. qui- iiimmo ìd ipsum usque adeo périndigne tulit ut mori in exilio quam tam ignominiose in patriam redire maluerit. Arrogans àliquantulum fuisse per- hibetur quod ipsum tunc vel maxime declarasst diami cum bonifatiùs summus pontifèx per id temporis ghibellinorum exulum precibus fatigatus carolum quemdàm vel philippi francorum regis fratrem vel potius propinquum ad Componendum civitalis statum mittere constituerat : quod guel- farum partium duces qui ea tempestate rempubli- cani gitbernabanl per moiette ferentes consultando gratta convenerunt. ,Sumtna consilii fuit ut ali- quot legati ad bonifatium mitterentur cujus lega- tionis princeps universo’ omnium consensu ex eo dantes designabdtur quod ceteris ingenio et elo- quenti a facile presiabat. id ubi ipse animadvertit dixisse fertur. Si senterìtiè vestre ut par est ac* quievero iniuncteque legatìonis munus vobis (n5) obtemperans oblerò quis ad reipublice gubernatio• neni remansurus est : sin ’ minus quis hujus lega-