Col Maladët

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search
ladino

Jan Batista Alton 1881 C Liendes y stories tradizionales Intestazione 18 aprile 2016 50% Da definire

EPUB silk icon.svg EPUB  Mobi icon.svg MOBI  Pdf by mimooh.svg PDF  Farm-Fresh file extension rtf.png RTF  Text-txt.svg TXT

Nuvola apps bookcase.svg Questo testo fa parte della raccolta Proverbi, tradizioni e anneddoti delle valli ladine orientali (grafia moderna) tratto da TALL Vocabolar dl ladin leterar


Col Maladët.


Col Maladët é defora da Punt da Bos, daite da Verda. Ta Col Maladët vëigon n Crist sön n pinch. Sot a strada él dër na bona fontana y sura strada de gragn pedruns, che foss de bi posć por sassins de strada. Zacan odôn gonot iló lʼ Orco y degügn ne fô sigüsc a passé iló de nöt; lʼ Orco vardâ iló n gran tesur, chʼ ê zacan sté ascognü anter chi sassuns ite. Chi da La Ila á bëgn plü gonot ciaré de le chirí, á ciavé y ciavé, mo ëi é dagnora restá cun tan de nes. Sce jënt gnô da marcé cun bestiam do lʼ Aimaria da sëra y chʼ ara ne stô en compagnia adöm y se racomanâ a Dî, fôla sigüda de perde döta la nöt y de raboscé te chi barantli incërch, fina chʼ an aldî la ciampana da La Ila sonan lʼ Aimaria da doman; spo fôla indô sön strada y sʼ intopâ a ciasa. Na ota fôl n fant dl gran patrun da Plaza dessura, che fô zacan le maiú te Corvara. Ël menâ sis per de bos ite pert. Fora Pedraces bravâl, chʼ ël i la ó pa taché al Orco, en caje chʼ al le scecass. Dit chësc pëiel ite da scür y röia a post, mo vé, te na ota devënta i bos spaui y sʼ un sciampa sö vers Sassongher; ël instës ne vëiga nia y al i pê dʼ ester te n fol. Anter chi sasc fora aldel tres cigan lʼ Orco y n tof fôl iló tan da Orco, chʼ al é tomé ciurn iló zënza plü se descedé incina lʼ ater de da doman. Descedé chʼ ël fô, êl döt sgrafedé tl müs y le guant deventé na pientla, chʼ al somiâ instës ascheje lʼ Orco. Al se sëgna y te chël conëscel, chʼ al é dlungia fontana y Col Maladët. I bos éson jüs a chirí, mo trëi nʼ án ciafé de smodiá sot Sassongher. Le patrun de Plaza á spo metü n Crist sön chël pinch, y do da chël dijon, chʼ al sî gnü n püʼ miec; mo temëi se tëm pa ma ciamó la jënt, che mëss passé iló de nöt, y gonot vëigon can n iat fosch, can n om vistí de blanch y dʼ atres cosses che fej spavënt. Ia delá da Col Maladët sön chi Chëlalc aldon gonot les stries balan, dandaldöt la jöbia sëra; le bal döra incina lʼ Aimaria da doman dl vëndres.