Pagina:Calendar ladin1913.djvu/24

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search


Ma a uet n’ ulovi mpo no jì a cësa, n tel cuzin sfulminà saral bën mo sa la fradoies, me pënsi; ma l univa da Bulacia ca n drë’ rabioz y prësc sons ruà te na pluaca, ch’ é metù man de fé pastel, y che fove cuntënt che l fova ngali bel deslinch ite tal tiac dl disé; iló sons stat sot, i ciauzei jutlova y l curpet ëssen pedù sturzè; da puent de sfessura univel ju na drëta ghemuera, y n valguna biesces blatedes de Piere dal Bech y si doi vedla cueches arfeses y dal putl univa adalerch dut spriguledes. Chël bardascia de disé se n fova mucià dant cun si fluc tacà te n pëdl y jache l giangenova tan, i ei dat n pue’ de ciajuel, zerze y rassënt, y ël m’ à sport na basana che l ova giapà da si oma de lën. Po m’ ei ciulà ntëur l col l fazuel y su belau nfin sul nëide. Na mierla ciantova drë’ tribel, tei berloc y doi coches julova ncantëur, y bel mpont sautel ora n liever blanch, y ie ti stlefe do cun mi ram, y scebën che la fova n pue’ curta, l ei culetà sotsëura.

Śën fovi bën cuntënt y m’ é spazà ju, y canche ruve ju dala zufia de Sovia, nconti ch’la trancia de Turtia, strieva y cun si napla, che jiva cula bona ueia su da Crescënza, y ie dije: “O, iel tumà ite l furnel su dal giervadëur?” “Sci, sci, respuendela, Crescënza ie jita a Roma, ma Ujep ne ie pa nia cuntënt cu na tel stleta muta.” A, me pënsi, tlo iel miec no fé puces, cun ch’sta pusles d’ ëiles, les vën gën a rujené de ra; y tres, ju da Jan Tone, per me rujené ora davia del ciamp dal aha, de chël che l’ an de speda, y che ie i ulove vënder cun lujonga; si fëna fova a bailé y ël ne s’ à nfidà a stlù l marcià, l se tëm tan dala gabeles, dala cialuia y da sant’ Afra, y l ova permò cumprà ch’la gruzena de Ronch cul mulin zënza filamënta y l se temova dala mëssa a usc auta dla fëna, che fruetenea plu gën che lauré alalergia.

Canche jive da Costa ite fovel n tel mut dl ciasé de Funghëia che vardova n pulerin y na bimba; l s’ ova sgraflà su sun n lën per mëter pëngula ai uciei, y ie ti sveie su: “Cëla ma miec sun ti bestiam, che và a dann”; y ël tla sperduda chega ju y se frantumea na giama, ch’ é abù n drë’ lëur a l judé su y l trapiné a cësa, ma per fertuna n’ à giapà l poder nia de rot.



fi7 ) Alpenhase, der nicht ganz weiB ist; fi8 ) Beschlagplatz; ° 9 ) Stiirmwolken; 60 ) Guflregen; 61 ) ermuden, langsamergelien; 62 ) eben; M ) alte, sclilechte Dille; M ) an einer Krankheit leidend (Wolkenstein: ’mblatèdes); 6fi ) alte, schlechte Kuh; 68 ) die nicht gedeihen; 67 ) lüstern sein (gliinè); M ) trockcn; 69 ) eine kleinc Garbe grüne Erbsen (còsi); 70 ) Halstuch (fazuiöt); 71 ) Singdrossel; 72 ) und w ) Alpenvögel; T1 ) Schieflprügel; 7fi ) kleincs, schleclites Haus (auch»Gut,l«); 76 j Klatschweib; 77 ) mager; 78 ) weifles Trauerkopftucli;’ 79 ) Weisset (cercuenia); 80 ) Gârber: 81 ) Komplimente, Umschweife; 8= ) Taudlerinnen; 83 ) Übles rednn (Wolkenstein: rusnè ’n ra); 84 ) Bock (ciavalön); 85 ) strittig sein; 86 ) Rfickkaufbedingung; 87 ) Wöchnerin pflegcn (fè la bèila); 88 ) — 90 ) verschiedene Âbgaben;,J1 ) Gangwerk; u2 ) schnrfe, laute Vorwurfe; MS ) Sennerei; 9i ) brechen. beschadigen.