Pagina:Rivista italiana di numismatica 1893.djvu/249

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search
218 emilio motta

dano secondo la nuova tariffa [Reg. Panig. B, 114. — Giulini. Memorie, 2a ediz., vol. VII, p. 285. — Bellati, Mss. citati, t. I. — Gnecchi, Le Monete, p. lvii]1.

« Atendentes quod moneta qua usque in presentem diem fuit usitata, fuit et est causa inducendi penuriam statui nostro et merchatoribus nostris, volentes de salubri remedio providere, decrevimus quod decetero fabricentur bone monete, et quod omnes monete fabricate usque nunc expendantur secundum infrascriptum cursum:
Octini expendantur pro denarijs octo pro quolibet ipsorum.
Quatrini veteres pro imperialibus quinque pro uno.
Sexini veteres pro imperialibus septem.
Pichiones novissimi pro imperialibus decemocto.
Pichiones galeaz et } pro imperialibus viginti uno pro uno.
Pichiones crucis
Pichiones veteres pro imperialibus viginti duobus pro uno.
Sexini novi fabricati in Papia pro imperialibus quattuor.
Imperiales veteres pro imperiali uno.
Imperiales novi vocali bissoni pro tercijs duobus imperialis unius pro uno, hoc est quod tres valleant duos imperiales».

77. — 1409, settembre 7, Milano. — Decreto relativo al corso dei soldi imperiali [Reg. Panig. B, 114 t. — Bellati, loc. cit.].

« Mccccviiij die vij septembris, fiat crida parte domini hoc modo videlicet: Quia multe facte sunt querelle quod imperiales signati seu stampati G. Z. in volendo eos expendere per quam plures repudiati sunt, et propter hoc diligenti habita deliberatione per offitium provixionum comunis Mediolani, cum multis adiunctis in monetis expertis, in ipsa deliberatione repertum est quod nulla diferentia est inter eos imperiales, et quod tantum valent duo ex ipsis quantum tres ex bisolis. Idcircho per presentem cridam mandatur quod dicti imperiales stampiti utsupra expendi debeant et possunt pro bonis imperialibus et quod
  1. È il decreto già citato dal Corio (Historia, parte IV, fol. 303 t.) e riportato dal Sitoni (in Argelati, De Monetis, II, 26) per la stampa di " una picciola moneta detta de Bissoli, delle quali tre costituivano due dinari d’imperiali „.