Pagina:Tiraboschi - Storia della letteratura italiana, Tomo VII, parte 3, Classici italiani, 1824, XII.djvu/16

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search


I ¡68 ’ LIBRO (Cortes. Op. t. 2, p. 126, 132, ec.). Or poichè ne intese la morte, egli sfogò il suo dolore scrivendo a Vincenzo Borlasca genovese esso pure, e dopo aver detto quanto il Camilli fosse da lui amata e stimato, venendo a parlar dell’ opera accennata, Accedit praeterea, dice (ib. p. 137), damnum incredibile, quod ex laborius ejus deperditis doctos omnes facturos esse non dubito. Animum enim adjecerat ad Cosmographiae parres omne illustrandas, et cum diligentissime locorum omnium situs, et corum quae antiquis cognita fuerunt, et quae nuper inventa sunt, nobis se descripturum speraret praecipue tamen, quo olim nomine, quo nunc unusquisque locus appelletur, Omni studio vesti garat. Qua in re jam tantum profece rat, ut non portus modo, promontori a, sinus, insulas, fluvios,. montes, urbesque celeberrimi nominis, sed infima quaeque oppida ita memori ter, ut proprium nomen, tenere videretur. Quae omnino nobis minus dolenda purarem, si spes aliqua esset, quempiam pari doctrina et diligentia id ipsum praestiturum esse. Sed quisnam, obsecro, erit, qui cimi ex qui sita illius disciplina conjunctam habeat locorum cognitionem, non auditu et lectione tantum, sedpedibus oculisque perceptam? Navigaret enim, ut scis, ad Tanaim, ad Phasidem. Peragrarat ferme regiones omnes Asine, A'igyptum, Africamque lus trarat. Tacco de Ili spania, Britannici, Galli a, Germania, quas sic habebat cognitas, ri/ ¿//¿'Z/oì unguesque suos (a). (a) Di due vastissime opere geografiche che aveva