Pagina:Vita di Dante, Petrarca e Boccaccio.djvu/112

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search


farle nimis vexavemnt ob sevissimum (17) delti* de longobardorum dominatimi qui totani italiani quatuor supra ducentos circiter annos opcupatam penitus devastaverant precipua quadarn ne, prof» divina ingenii excellentia e tenebris ifi luoem. re- voca vit nani et primum eomplures ciceronis li- bros per multa secula italis antea. occukos ac propemodum amissos sua. sinsulari diligentia no* bis rtsliiuit atque ejus epistolas prius hinc inde varie dispersas eo ordtnp quo nu.nc vidernus in sua volumina redeg.it et suo quodam eccellendoti dicendi genere seipsum posteris in soluta oratio* ne et Carmine ad imitandum prestitit quod nulli ali (18) usque ad tempora sua contigisse legimus ut in utroque dicendi genere prevaleret etenim si duo apud latinos et totidem apud grecos hu- piano rum i/igeniorum fulmina alter ab altero di’ cendi genere destituta videntur quid de ceteris putandum est. Quippe immortali a (19) il la demo- sthenis et ciceronis ingenia que quidem, in soluta oratione velut in regno suo dominantur ac tri’ umphant in caiyninibus manca, ac debilia fuisse conspicimus et veneranda, in versibus. homeri et virgilii maiesLas in ,prosis orationibus (ao) ita claudicat ut qui ab eis dieta fuisse ignoraret eorum esse perpetuo contenderei : quod in ceteris quoque arti uni studiis evenire perhibetur ut ndm lus in pluribus èxcellat id propterea natura &m* paratimi esse arbitrantur ut si ipsa parens uni vel omnia vel plura largiretur uude postea alteri