Col de Lana
 |
Questo testo è incompleto. | |
Questo testo fa parte della raccolta Proverbi, tradizioni e anneddoti delle valli ladine orientali (grafia moderna)
Col de Lana.
Col de Lana fô zacan na munt che spodâ füch insciöche le Vesuvio y tan dʼ atri; an mina che teʼ munts sî i ciamins dl infer. La piza de Col de Lana somëia n imbuto rot fora dala pert vers Valparola. I pra da munt de Störes y Inzisa y Ciastel dʼ Andraz é döt cënder spodé fora da Col de Lana. Sö insom le col él na crusc de fer cun sanc inoms y certes lëtres, chʼ ince i proi düc ne sá da despliché. Lʼ inom ó dí col de “lovina”, porcí dʼ inver vëgnel jö lovines de nëi, chʼ al é n spavënt, y dʼ isté nʼ éson nia sigüsc dai sasc, che vëgn jö y copa bestiam y jënt. Gonot fôl döt Fodom che tremorâ da Col de Lana, scʼ al gnô jö pedruns, ros y frozâ döt chël chʼ ares incuntâ. I Fodomi dij che la gauja de chësc tremoramënt sî le romun o la bisca de san Iorz o de chëra schiata, chʼ é sot le col ite; le ce ál sot la crusc de fer, chʼ i é stada ficiada dal ploan da Fodom tla crëpa dl ce, y la piza dla coda ál sot le frogoré de Francia. Sce chësta bestia se möi, trëma döta la munt y da chësc dʼ inver lovines de nëi y dʼ isté sasc zënza fin.