Einige Anekdoten in ladinischer Sprache/17

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search
N ater perdicadù contava na ota inte la perdica

../16 ../ IncludiIntestazione 22 aprile 2016 25% Da definire

16 Einige Anekdoten in ladinischer Sprache

N ater perdicadù contava na ota inte la perdica


N ater perdicadù contava na ota inte la perdica, coche le Signur Idie amâ Adamo e Eva, prüma che ëi cometess le pićé, e dijô inultima: "Söla sëra de chël dé desgrazié, in chël che Adamo e süa püra fomena â fat chël bur' pićé con mangé chi poms che ël i â proibì, vëgnel Domenedie a ciafè Adamo e Eva per se devertì con ëi sco ël fajô dant ia, porćì ch' ël i orova bun sco n pere a sü prosc mütuns. Ël vëgn dunca inte chël bel urt, ćiara incërch e n' i vëiga nia, sco les atres otes che ëi scrićiâ adincuntra. De chëst s' en fajô Idie mervöia e chërda: Adamo!, Adamo! olà este mo - Iö sun chilò, respogn Adamo.

- D. Po ći feste pa?
- A. Nia ne feji.
- D. Po sce vì ca, vì ca da mè.
- A. Oh, sce iö ne m' infide.
- D. Po co pa no?
- A. Eh, sce iö me dode!
- D. Dodè te dodeste, co pa che te te dodes?
- A. Porćì che iö sun desnü.
- D. Desnü este? Che t' à pa dit che t' es desnü?
- A. Iö me vëighe bëin instës.
- D. Insciö! Aste forsce mangé de chi poms, che iö t' â proibì?
- A. Signur scé!
- D. O toco de maladët!!"