Er cane
Aspetto
| Questo testo è completo, ma ancora da rileggere. |
| ◄ | L'abborto | L'udienza de monziggnore | ► |
ER CANE.
Er cane? a mmé cchi mm’ammazzassi[1] er cane,
È mmejjo che mm’ammazzi mi’ fratello.
E tte dico ch’un cane com’e cquello
Nun l’aritrovi a ssono de campane.
Bbisoggna vede[2] come maggna er pane:
Bbisoggna vede come, poverello,
Me va a ttrova[3] la scatola e ’r cappello,
E ffa cquer che noi famo[4] co’ le mane.
Ciaveressi da èsse[5] quann’io torno:
Me sarta[6] addosso com’una sciriola,[7]
E ppare che mme vojji dà er bon giorno.
Lui m’accompaggna le crature a scola:
Lui me va a l’ostaria: lui me va ar forno...
Inzomma, via, j’amanca la parola.[8]
18 ottobre 1833.