Duos Poesias sopra il fat d'Adam da Camogask

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search
romancio

Johann Lucius Cloetta 1889 D Duos Poesias sopra il fat d'Adam da Camogask Intestazione 24 ottobre 2015 25% Da definire

EPUB silk icon.svg EPUB  Mobi icon.svg MOBI  Pdf by mimooh.svg PDF  Farm-Fresh file extension rtf.png RTF  Text-txt.svg TXT

Duos Poesias sopra il fat d'Adam da Camogask

compostas dal p. m. Minister sigr. Joh.

Cloetta in Scanf (anno 1832)



Sur l'affer da Guardavall arrivo intuorn Fann 1400 tres: Adam Festa di Camogask.

Melodia: Las Agnas sun in ün bel plaun. — <poem> Pajais Grisc.mn! quant prezius La liberted at rend' a nus! Cul diir terrain — ün ajer saun E buns talents s' unischen. Laschain qui dvart affers e plaunt Cul cour slargio tendain al chaunt! Del temp passo •—¦ füt requinto Ün fat chi chaunt merita. Pü bod ed aunz cha püs grischuns S' unissen in quel god da Truns Ais incuntro — Sco vain quinto II cas del nöbel Adam. In nossa Vall, Sur Madolain Ün dür Chastlaun'tegnaiv' in frain Ils abitants — ardaints, distants In möd ch' ün suspiraiva. Chi da que taunt voul dubiter Po vair, sch' el voul sieus ögls uzer, Som ün gripplun — ils rests chi sun Lo del chastê terribel. — 288 — Quist ficli rapace trist ouvlun Retrat nel gnieu con guarnischun Dmurand nel ot — daspêr' ün god Fich franc da ster crajaiva. Cu'l ögl la praja spiunand Sieus cuolps el giaiva preparand, Que faiv' allur — rob' ed onur E vita zuond melsgüras. II pövel timid, avilieu Sieus drets nun' vaiv' indret sentieu Stimand perfin — cha sieu destin Füss d' esser prusa bês-chia. Fingio del Schwiz ils montagnards Attraiven dels grischuns ils sguards, Mussand fich cler — ch' as liberer Ün pövel bravas possa. Pü scort non gniva nos chastlaun Nè' ls Schwizzers tmaiva quel tiraun Tuot occupo — inamuro In svergogner las femnas. In Camogask eir' ün chalger Chi nonobstante sieu mister Eir' hom d' onur — e genitur Dad üna matta bella. II Castellan luxurius La vzand gnit d' ella fich bramus El fet ir mess — per ch' el obtgness Sur not la bella giuvna. Quel uorden ün al bap portet E quella figl' tin retscherchet Per satisfer — del dür, altêr La flamma disonesta. La secta gio dal ot crodand Nun 'vess causo spavent pü grand Al bap d' onur — Co del Signur II fich terribel uorden. — 289 — El pens' in se: na cher infaunt Eau nun at dun al gual pussaunt Quel pitanêr — vain as faller Piitost laschains la vita. Ma scha possibel am sarò Bè '1 schelm la vita perderò Sco quel Romaun — Nu't fatsch cul maun Virginia novella. La giuvna staiva lo cridand Mo'l bap formaiva plan fich grand Cun cour rebel — cuntr' il crudel In quella not istessa. El dschet al mess: eau svess damaun A noss patrun la dun a maun L' onur avrò — d' ir svess allò Cur l’ alva spuntaregia. Ün dschet a quel sur Guardavall Damaun gnaro' lla sainza fall Pür sajas sgiir — il bap condür Svess voul damaun sa figlia. Quist Adam valorus sco Tell Doto d' ün anim brav, fidel Giet as pinand — al cuolp fich grand Incorragind la figlia. Nel bsögn extrem na poch par launt Fet"*el tar püs vivissem plaunt E' Is cours tuchet — ün admiret Taunt el co sa proposta. Curadschi dschet el, chers amichs n Armain' ans cuntr' ils inimichs Üngiin ais sgür — eau 's vögl condür Sdrüjain la tirania. Scha pür stovessans lo murir, Nun pudiand bain reuschir, Almain mussain — ch' aint in nos sain, Onur evd' e curadschi. 19 — 290 — Quel pover bap anguschagio, Chi 'vaiva per agüd insto, Gnit exodieu — gnit succurieu Nel god püs as pustettan. Nels galantomens giüsts e prus II simuler füs vergognus Ma'Is imnatscbos — e fich chalchos Druvottan co malizia. Guerriers, pustüd nel bsögn extrem Recuorran ad ün stratagem Sco Hannibal — in mêr, in val Cun serps e bouvs fet provas. — Cur 'vains da fer con violents Da ledschas tuot independents, Schi guerregiains — e bain pudains Malizch' a forz' oppuoner. Dimen' al Scopo per river La giuvna stet as iffiter, Sco spusa giand — fors' eir chantand, Chambrers Ia seguitaiven. II bap la mnet sco Abraham Cur ch' el dal ot survgnit il clam, Contrist muntet — e condüet L' infaunt al Sacrifizi. _Qs empis plains da passiuns S' intrapplan spess dad orvs minchuns, L' inamuro — Fich spavento Suspet nun 'vet dals homens. Quist sensuêl neir let avrò Dad Olofernes; schi bun pro, Per vils pussaunts — Nun fain brich plaunts Eir sch' els pertuot as tütschen. La bella d' el fixet ils sguards El nun guardet lo d' otras varts Mo cun dalet — el s' instradet Cun braunchels per l’ artschaiver. — 291 — Raccoltà l’ gnit pel sem semno El 'vet ün fi'üt bain merito, Ün friit da vning — gnit al maling E na que ch' el giraiva. El lo dvantet ün Tantalus Miitschand l’ obget al fich gulus, Girand l’ arost — gnit güst oppost, Al luff da sper' la praja. Del bap il f'eil as demusset Sül braunchel scona nouv' el fet Con iin stilet — nel cinpi pet La mort fichet el subit. Quel Schelm famus a nozzas giet Ta'ls infernels, sco '1 meritet; Ils congüros — d' ardaint pustos, Cun armas tiers curittan. II pövel del chastê spedieu Gnit al patrun ch' el gniss servieu Ün nu 'ls ardet — iin be sdrüjet Quel gnieu da Schelms con flamma. Insembel cu '1 davous suspir Dels empis 'vet la vall respir, Bod as spuset — la pêsch cul dret 'Legraivel spusalizi. Chapella della liberted, Scha lecit m' ais d' üser quel pled, Ais Guardavall — il chaunt del gial Lo 's fet per chi dormiva. Eir nus avains nos Canaan, Na pü l’ Egypto lö d' affan Que poch badains — cur festas fains II Segner ans perduna. La Pesqua vo continuand Tar ils Güdeuvs eir nun giodand — 292 — Pü liberted — neir la mited E nus l’ avains pür auncha. II Segner vöglia conserver Nos drots ertos e'ns preserver Da giufs et mels — eir temporcls Bun bap ans saj' el saimper! t Cloetta V. D. M. — 293 — Victoria sün Guardavall tres Adam da Camogask. <djv Melodia: Auf auf ihr Brüder etc. — Cur greiv at vain il temp preschaint, Mieu cher Engiadinais, Surlevgia't pür, bütand l’ imaint Sül meglder temp, ch' ais fors' ardaint E sül passo d' ün pais; Conguela't con nos chers babuns Da dürs Chastlauns redschieus, Cun spedas, launtschas e bastuns E na cul dret e cun radschuns In frain els gnivan tgnieus. Schabain nun crescha co formaint E'ls vents sun dominants, Sehi piir gnit fat iin chesamaint Chi daiv' a Schelms fich ardimaint E forzas da Gigants. Siin quel fiit ün, chi d' nossa Vall Attraiv' ils bains a sè, Muaglia, roba, rêr metall Eir fomnas pretendaiv' il gual Patrun sün l’ ot Chastê Ch' ün sanguettun lo saja sto Ch' il saung tschütschaiva qui Dal pover pövel varzagio La natta — quel chastê vanzo Fo vair iminchadi. — 294 - Dals rests chi sun sur Madolain Nu 'ns vain pii fat frantur, Ma tacit clam al spiert ans vain: Pür Dieu ludè — sün franc terrain Extinct ais l’ oppressur! H monstrum mort nu'ns fo pii tmair, D' anguosch' il cour ais larg; Chastlauns nun paun pü qui nuschair Scodiin il sieu po svess giodair; Nus nun portains pü charg. In mez ün pövel christiaun Faiv' el d' ün Giupiter; D' ün Dieu pretais o suveraun Dand sectas, tuns e cuolps al plaun — Dalet nun 'vaiv' ün bger! Chi detrunet quel ot Signur? Gnit fors' il tun da Tschêl? — Ün brav chalger avet l’ onur Dad esser nos liberatur Dal giuf del hom brutêl. Quist Adam ch' eira misteraun, Ün pur da Chamuesch, Nun tmet quel empi* dür tiraun Chi 'vaiva taunt il suramaun Ta'l pövel prus sco'n besch. Scha l’ Adam prüm chi füt creö Nel Paradis crudet, Da sa consorte cupichö Schi quist s' lio bravamaing uzò; - II Schclm el cupichet. Ün squitsch servit a'l sollever, Ün tiiert l’ inferozit, II Schelrn vulaiva svergogner Sa figlia! — Que'1 fet impisser Sül Tell, dal Schwiz l'ardit! — 295 — 11 prievel grand fet patriot Nos hom — na be virtüd; Virtüd pii granda quella not Fet vair quel tröp chi bain dabot S' unit per der agüd. Na, dschet il bap, mieu cher infaunt Ad ün disonorat, Eau nu't darò — padim' il plaunt, Ma dir staregia cha'l possaunt Gnarò bod satisfat. A quets d' ün rang superiur Fain vair cha poss' avdêr Ta'ls oters eir ün cour d' onur, Nun tmain quel bass violatur Nel trat sieu taunt altêr. Ün temp bastaunt per guadagner La figl' el promettet Manvagl sün Guardavall da mner; La not el get ad animor Iis oters e's pinet. Üngün füt vil dad ir scoprind II plan a quel Tiraun, U ch' ün fors' eir da fer requint Bain impedit — ch' üngün fügind Lur sforzs rendess tuot vaun. Quel pövel prus, bain löng quiet, Dal sön gnit sdruvagliò, Da risager el decretet E sainz' invilg' eir approvet II plan d' ün pur furmö. La finta, na be la valur Guidet que tröp fidel; Ün vstieu da spusa det colur Al fat — cha' 1 schelm nun 'vess orrur Nè vzcss il cour rebel. — 296 — Vulaiv' ün quel sulved' armaint In cuvel sgür clapper, E'l saung spargner del inozaint, Stuvet ün na be fier tagliaint Ün stet indschin druver. Da trappl' o praja lò servit La giuvn' in quel bel vstieu, Cotrês al scopo megl iin gnit, II pesch dal cröch nun s' inschnuit El ais incunter gnieu. Perfin il ferm e fier Simson Tres feranas gnit piglio, Be sco dal bös-ch ün Ab. alon Tres femnas gnit eir Salamon Dal credit sieu spoglio. La figlia bain sieu bap sgundet Cun cour tuot inozaint, E sü pel munt il seguitet, Ün tröp sco nozzaduors eir get Probabelmaing con chaunt. Nos Adam fet d' antic Romaun A risager dispost, Eir sco'l modern Italiaun Chi spess eir cun malizchas vain Per esser main expost. Sün Venus, na sün Mars pensand Currit gio il chastlaun Cun pass affat precipitant Per la brancler as approssmand Nè tmet quel paesaun. Üngün dels sieus nu'l compagnet Stimand cha'l pur undro Fiiss leger e co'l cour quiet, Bandind dimena tuot suspet Nun l'haun els seguito. — 297 — H fö d' amur bain al stüzer Nos Adam lo savet, El surlaschet a quel grander In möd in circa militêr Per mez dad ün stilet. Tres pleja foppa dislochand El l’ orm' a quel chastlaun II fier da saung tuot fraisch füraand Per segn süsur el alvantand Agüd fich prompt al vain. Gnand sursaglieus ils serviaints La vit' ün als piglet Siand els stos ils instrumaints Al oppressur obbediaints, — El nun murit sulet! Neir succedit a quel hom mort Ün oter scellerat, Nè quel chastê nun ais pü fort, Da Troja quas' el 'vet la sort, — El ais in part disfat. Da simils temps ans preserver Pür vögl' il Segner Dieu, Fosdet, mentir e mordrager Sco ch' Adam fet ed il squitschêr Tuot que braraain s-chivieu! Scha lecit saj' il rebeller Cur regn' ün violent, E tel pussaunt dad ingianer II giuf da se per cupicher, Da dir nun intraprend. N. N.?