Eau sun sco 'l tschierv, chi ais ferieu
| Questo testo è completo, ma ancora da rileggere. |
| ◄ | In cas, chi s'imbatta | Ve nan, tü meis dalet | ► |
53.
(Annalas XI, Vital, p. 222.)
Eau sun sco ’l tschierv, chi ais ferieu,
Chi fügia dal chatscheder
In ün desert cun grand dolur,
Sieu maun, chi nun voul ceder.
5 Inua ch’el vo, schi ho’ l nel cour
’Na frizza, chi ’l turmainta.
El vo pertuot cun sia dolur,
Sa pleja, chi ’l forainta.
O quella, chi la frizz’ho trat,
10 Am ho il cour fureda;
Quella mieu cour am ho furo
Con dand qualche öglieda.
O che ögliedas, o che spinas
Sun in mieu cour fichedas;
15 Ma ’ls spins am füssan eir charins,
Scha füss amur sincera.
Ma tuot sieu grand dalet, cha l’ho,
Da ’m vair a suspürer;
Perque soffrir mieu cour nun po,
20 Traunter ils torchels ster.
Uoss’am resolv d’ün cour contrist
Davent da ’m retirer
Sün ün ot munt, e di e not
Allò saimper crider
25 O tü ma chera, che voust fer,
Sch’eau sun ardaint d’ la fossa,
Schi ve almain a ’m compagner
Cun craunzs e cun fluors cotschnas.