Proverbi, tradizioni e anneddoti delle valli ladine orientali/III/29

Da Wikisource.
Jump to navigation Jump to search
IncludiIntestazione

14 marzo 2016 25% Da definire

pagina:128

titolo:El Battillon dela Carmeliténa.


Mia iéva gia ogni an jul Paiš a pè dĕ quél medèmmo patron. Quist lʼ era aghègher, san e parlèa con sia servitú, ma no cardèa ai fatturèches e stria- pagina:129 mènt. Candenó mia iéva va indó ju, lo tróa zot dĕ na giamma e sémper imbasteá. Je damanna quĕ quʼ el a, e el no íe vèl dir; ma zacan i è sciampá da íe contér coši: “Na cattiva persona mʼ a fatt un fatturèc e iè son doventá na stria. Da quél di indó è semper cognú fér e gir con élles, e fér del mél alla gènt. Son bèn ruá ènchĕ tĕ Fasša, ma vo no mè èdĕ mai podú vedér; iè son stat in villa ló da vo in vèa dĕ Pésca Tofégna, intant quĕ menaèdĕ lá pégna a magnér buttèr con vo e no mĕ èdĕ mai scará.” “Po mat quĕ sièdĕ, quist no lʼ è véra", dige mia iéva, „perchè iè son stata dut lʼ inanmesdí soula a menér la pégna, e mèna quĕ tĕ mèna, mĕ recórdĕ amó, no son mai stata bona dĕ la fér vegnír; è mettú itĕ na medaa, un crist benedí, èga sénta, iʼ è fatt la tréi crouges dĕ sént Antónĕ, nia no a joá; in ultima la è cognuda quèger fora e no è chapá squéši nia da smauz”. „Po, crèĕ bèn, iè vĕ lʼ è magná”, dige el strion. „Ma co èlla pa quĕ sièdĕ zot?" domanna mia íéva. “Spettá, quĕ vĕ cóntĕ”, respon el strion. „Con doi voláanĕ fér vegnír la tampèsta ju per qui da Fontanaz; eráanĕ su lʼ Ausa; ja sin giánĕ tampestán ju per Borèst, candenó sauta fora el mónèc, déš lʼ Aimaríes colla piccola; intant quĕ quél piccol véiĕ Badiot tĕ calogna con crouges e attʼ proèa dĕ nĕ scarér dĕ retorn su per el Pousin, el mónèc tira tĕ la Carmeliténa; quista nĕ déš dĕ quél maladètt battillon tĕ un gallon tan el gran colp, quĕ nĕ porta dutʼ sulʼ Ausa tĕ na gran sfèssa. No eráanĕ piú bonʼ dĕ sĕ librér, on cognú chamér el diáol, quĕ nĕ a portá sun Sas Lènc. Amò iniré geon ju veršo Champedéll, ma Don Vaièrĕ nĕ a ja fatt dér outa sora Pian. pagina:131 Quél vedè, anda Ugéna, lʼ era un bravo per benedir el tèmp. In quélla séra sion gitʼ a chésa. Zacan mʼ è imbattú tĕ un cappuzzin: quél mʼ a librá e adés son squĕ vo, auter quĕ rèstĕ zot, perchè contra i colpes benedii no lʼ è più rimedio.